سر پهنه گی

     

      داشتیم از سمتی که ماه می زد بالا آب دورمان را می گرفت می خندید ایم و باد همه اش را برد - بهش می گم اوه که چه قدر دریا نه بود ام - این همه دور - گریه اش  مد می شده در برگشت - پای لیز ام را جمع کرده ام و خوب می دوم - پشت سرام از من تند تر و این بی جهت دویدن عصر یک شنبه ی آخر اردی بهشت است - با پای من که نمی تونه بیاد- لمیده روی سندلی وقت ام  را می شماره- از شماره که می افت ام آفتاب رفته شده و ماه در روی ما دو تا سر خوش بی خود می گزد در لبه های آب کف کرده - از راه های جدا جدا حرف در آوردیم و این که بی خود نزدیک ایم در زودی که شب رسید –  

زیاد گنده شده چیزی که در اندازه ی من نیست و هی چی برام نمی گرداند- این گردیده شده ها گیج اند که هی چی را از من حذف نمی کند – از یاد ام نمی دهد – دارام بر می گرد ام و باد حد رنج را نمی برد جز بوی عرق و ماسه –     

سید حسین مسل خت و راس های بی آب  

ادامه مطلب

 

  

سر را که باد می دهی باد اک است ترکیده در پیچ پیچ اکای شمع

شرح افتاد

نزر چشم های تو دودی   ای نک می خور اد

برف می خور ام         لیز تا پای بابای تاهر    تا هر کس به داند سر از خوشی    

هزار بار تا    

هزار بارتای لنگه به لنگه ی اول تا به تای نزدیک تر

سیب می اندازی

بر هوا می شوم             جمع        در حواس نه روز –

 

 

 

-         به کلمه ی نابوده گی که تو را می خنداند

-         به خاب تند باد زده شده

-         به دو هزار تا زمین از سطح بلند

-         به پنجاه و 7 روز نه دیده شده

-         به قریب به ان قریب به قرب به قرار به قیام از قید شده قادم ام – قرم قرام قروم

 

 

با تمام مرسی تم زیاد از حمید وتن خاه و سیاوش  با برف و املت

                 

 

عالم دیونیزوس عالم هولناک رنج بردن ها است و جهان پیوسته در حال شدن.

دیونیزوس خدای آفریننده گی است و ویرانگری، او می خاهد بر اندوه و غم های وجود خود چیره شود، می خاهد به شادمانی و سعادت برسد، اما این ممکن نیست مگر به یاری نیروی آپولونی، این – جاودان زاینده مادر ازلی- قلمرو دیونیزوسی وابسته به عالم آپولونی است، زیرا خصلت دیونیزوس در مدام آفریدن و مدام نابود کردن همین قلمرو است. بنابر این رهایی از قید و رنج و عذاب نیروی دیونیزوسی تنها با یاری آپولون صورت می گیرد. آپولون پرده ای از وهم و رویا بر دیده گان ما می کشد تا بتوانیم با داشتن این نقاب های آپولونی به ژرفنای وحشت دیونیزوسی نگاه کنیم، پس این آپولون و نیرو و هنر او است که می تواند رنج و حرمان بشر را از میان بردارد و به آن پایان دهد ...

 

به سید حسین کازمی برسد کلماتي همين توري   

 

 

هر چه باهار به ادامه نزديك مي شود چه قدر بوي ابتذال به دچار شده ي همه تن دادن به زندگي ادامه پيدا مي رود

با خوراك    خاب    خاهش    خنده    و سرسره بازي پشت جزيره       

آشفته در موي من باد است كه به دور صدا مي كند  نه بايد این باشد    

شش روزی ات بس است    

رخت لای خاب هاي اضافه در يك كارتون سيب و كتاب هاي اضافه در سرخ

 

     

همه چیز از جای شروع افتاد که پای رفتن اش رد انداخت در جای که رفتن رفتنی ام خلق انداخت -

نسبت ها هیچ اسمی دریافت نمی کنند-

وسل در پای پیچ خورده هم چنان نمی رسد که رفتن را به بیشتر می بند اد -

یاد می گیر ام به دیوار کافر نه باش ام -

عكس از ملهار ساجد شعر به پرتقالي 206

 

 

زمين ام مي انداز اد كه از پشت كمر ات تنگ است خاب در وادي سنگ

به ساز ام كن         

با مزه اي در طلب

پدر زاده ي چند تا كور     

آهن گير     

دور تا شو      تا شو     پر از پا شو   

 

چار روز پا زدن دست بردن در سنگ - بلندی و رفتن و رفتن - برنامه ی خت الراس سر ستون -۸ ام تا ۱۱ اسفند- که از جاهای شروع و تمام شد که خود اش نه بود و مسل همیشه برا من چیز داشت برا شنیدن یاد گرفتن و داشتن / نوشته اش می ماند تا گزارشی کامل گزارشی از کوه در من

و امروز عکس برنامه ی هماگ یکی از بلند ترین ارتفاعات بندر عباس از دوست عزیز علی خاکسار می رسد و من با تمام ساجده گی مرسی ات ام هست ام که روز عکس از هماگ می شود و ممنون ات ام محبت های دوستان حمید وتن خاه و روزبه عزیز

 

    

 

 

 

 

متن بیشتر

 

/ مسابقات سنگنوردی جام فجر در بندرعباس /  

خیلی برا نوشتن هست که الانه در فرصت نیست باشد در همین مدت های برگزاری

فعلن تا پشت همین زمینه ها عکس باشد   

 

 

نوشته اش در بعدن تر روز به ماند که باد اش هم چنان می زند به تکان و تکان