سر پهنه گی

به جهنمی که نیامد می روم سرخ آ سرخ پیراهن اش

دره ی ته جهنم به من فکر می کنه

من افتادن روی پر ها رو  

هزار سالمه و مرده ام

جمع نه شده پاره هایم از تن ات

فکر به کی فکر می کنه

همه چی رو موش های پا بند(پا بند دیواره های داره برا سنگ نوردی)

می دو نن

اونا از سوراخ هاشون  گوش گذاشتن

صدای خیس لب ها نمی گداشت به خابن

کی صبح رو ساعت پنج از خاب پا می کنه

یا

کی صبح رو از خاب ساعت پنج پا می کنه

یا

خاب رو ساعت پنج کی صبح می کنه

همین جور صبح که می آد بلند شده

ساعت هفت نیست ابری بلند از گنو

و یا هم  

کی صبح رو ساعت پنج تا خاب می بی نه

سالنی حرف می زند از شکاف ها     می تونی به بینی 

حجم ریه ها هوا را به گردانده و نای نمی پی دا کند  

از برگشت بد دم از باز دهی

بندر عباس سنگ سالن