سر پهنه گی

این همه دویی چرا خشک می زند درخت 

چه قدر منتظر ایستاده تا من به رسد

پناه بر گاهی که باران هم به زند

از ما چشم هی چی نمی بی ند به گیرد قله

چه قدر رفتن دارد دووووووووووووووووووور یعنی لندن تا دور ؟!

همه چی نزدیک به قدری که باشم نزدیک

سید است ابراهیم ماهان شهر

همه ی ما ۴ نفر بودیم با ۲ نفر

گزارش در ادامه ی مطلب و باقی به ماند در بعدی وقت 

عکس ها از خود ام در جایی که نیست ام و محسن موسایی و خود دور بین وقتی همه هستند

هر چه بی نم تو بی نم

با میم دو چشم هه چسپ    از دو حرف ات اول

تبی ترین حرف از فاسله بالا می شه اد

از واو دال

در وانه تر من میم نه سر

در درد دال ا آور

از رد دره ر اجب

به ری خت

موسی ب ات قیف

برنامه شد از هزار (چل تن ) تا جوپار(سه شاخ) عالی بر نامه در کیف شدن

عکساش و گزارش اش می در ماند در بعدی وقت

همه چیز یک تازه چیز داشت جوپار  تا باشم

روز هایی است که باد درخت می وزد من می خورد بی نتیجه ی افتادن

آفتابی می شوم بی گریخته گی

باز باد در آورده زمین

رو به روی سایت پهنا می گیرم مگر به می رم زیر باند

و اصول زیبا گرفته گی این صبح نه شد است