سر پهنه گی

به رفتن

خت به خت

تکرار نمی کنم

خت به خت

نفراتی دارم در نزدیک خون خود ام

خاب هم دارم آرام

آهست هدر گوش ام ختبه می خاند

تعلق به گیر

تو به مرد

این مرد بلند از قد

گوش دار

شیش تیغه

کم کچل

ریز چشم

خاب دارم

گفته بود ام

خاب دارم

باز ام می گم

خاب

دار

ام

نه زن

روز روز من نیست

شب من است برای پرت شدن از بالکن

نه

انگار در قبلن روزی من افتاده بود ام

به دریا

یا

از هی مالیا

یاد ام نیست

کجا افتاده بود ام

کی یادشه

من خاب داشت ام

شب داره می ره

زود یک من رو  بر داره

زمین داره رها می شه از دست ام دور

سردمه

عرق داره می ریزه

از تمام سراشیبی های تن ام

و حل ام می کنه در اطرافیان ام

در یک جوری به تر

کی بز شاخ شکسته از چرا بر می گرده    

 دوزخ در سوراخ هایش درد در اندازه ای که درد بی آید می اندازد