وطن
و هر چه سرخ روسري ها گوشه دار پيدا يشان نمي شود
مني با مختسات زميني شعاع مي گيرد به باز نگري
نگران نه باش
زمين گرد است فايده ي شلوار هم همين است
دست به سوراخ بردن و احتياجات را سامان دادن
در به مناسب ات شعر خاني مرداد ماه 86 بندر عباس فرهنگ سراي طوبا
خاك بلند كرده شده ته قبرستان به شب مي خورد رسي ده
اتفاق در مجاورت عصري بود باد دهنده كه صاحب قبر را آورد اند
به پي چي ده در سفيد هر چه ملحفه در چشم ام مي زند نور
وقت دارد مي گذرد و هنوز سير او را در بازو ها به فشار نه گرفته ام
نفس ام در برود و بر نه گردد به ريه هاي دودي
سرفه نتيجه شب با صداي سگ است
آه اي درد امي آرام به گير از دل تنگ كرده شده
من آخر روز را بلند مي شوم
تو خاب داري هنوزا
بعد
در خانه پي دا شدام
نشسته بر صندلي نا راحتي
دارم 21 گرم را با مخلوطي از هر چه قبرستان از چشم من ديد مي بي نم
